top of page
Αναζήτηση

Η γύμνια μας δεν ''χωρά'' στο Δυτικό κόσμο.

Τα ρούχα επινοήθηκαν κυρίως για να μας προστατέψουν απο το κρύο, απο την ζέστη σπάνια και προφανώς δεν τα αντέχουμε και στην πραγματικότητα όταν είναι υπερβολική, μόνο ως προστασία από τον ήλιο θα μπορούσαν να χρησιμεύουν. Τώρα στο σήμερα του Δυτικού κόσμου , έχουμε φτάσει και είναι απαραίτητα για την αντιμετώπιση του γυμνού ως ταμπού και μάλιστα για την απαγόρευσή του δια νόμου, έχουν μεσολαβήσει κάποιες μεγάλες κοινωνικές όσο και ψυχολογικές αλλαγές μέσα στα χρόνια .

Ενώ οι αθλητές στους Ολυμπιακούς αγώνες , όπως είναι γνωστό ήταν γυμνοί, αυτή η αντίληψη ήρθε να αλλάξει ριζικά με την έλευση των μονοθεϊστικών θρησκειών, ενοχοποιώντας το γυμνό και με τη νομοθεσία πια να συντάσσεται παρέα με αυτή την ηθική.

Γιατί άραγε θεωρείται προσβολή της δημοσίας αιδούς η γύμνια μας? Γιατί να θεωρείται τόσο ντροπιαστικό θέαμα στην κοινωνία μας η εικόνα ενός γυμνού σώματος? Γιατί είναι αποδεκτό να κυκλοφορούν τα παιδιά γυμνά στις παραλίες ενώ από κάποια ηλικία και μετά θεωρείται απαράδεκτο και παράνομο? Είναι τελικά το να κυκλοφορείς γυμνός ηθικό ή ανήθικο? Προσβάλει κάποιον και στην πραγματικότητα χρειάζεται να ντρέπεσαι για αυτό? Γιατί μπορεί κάποιος να σε κατηγορήσει για την γύμνια σου σε μια παραλία ή ακόμα και σε κάποιο αποδυτήριο, επειδή κάλλιστα θα σε δει ένα μικρό παιδί και ''δεν κάνει''.

''Δεν κάνει τί '' αλήθεια , να δει ένα παιδί ? Ένα σώμα που θα μπορούσε να είναι σαν το δικό του σε λίγα χρόνια , όντας έφηβος ή ενήλικας? Πώς θα το παροτρύνεις να εξοικειωθεί με το σώμα του ? Πώς θα το εκπαιδεύσεις αυτό το παιδί να μην ντρέπεται για κάτι τόσο φυσικό και δικό του, όσο και η ύπαρξη του η ίδια? Απόκρυψη των επίμαχων σημείων του σώματος...και ποια είναι αυτά και γιατί διαφέρουν από το υπόλοιπο σώμα?

Νομίζω λοιπόν ότι η απάντηση βρίσκεται στη συσχέτιση του γυμνού με τη σεξουαλικότητα. Και δεδομένου ότι στις δυτικές κοινωνίες η σεξουαλικότητα επί αιώνες βρισκόταν υπό διωγμό, ήταν επόμενο να στιγματιστεί και το γυμνό ως κάτι το ντροπιαστικό. Το παράδειγμα της σπαρτιατικής κοινωνίας σε αντίθεση με την αθηναϊκή δείχνει ότι όσο ανώτερη ήταν η θέση του φύλου, τόσο πιο αποδεκτή ήταν και η γύμνια του, χαρακτηριστικό παράδειγμα ότι η γυναίκα που είχε σημαντική θέση, μπορούσε να γυμνάζεται γυμνή.

Ίσως τελικά η ενοχοποίηση του γυμνού μας σώματός, να ανήκει σε ένα παλιό σύστημα αξιών που υιοθετεί μια ενοχική αντιμετώπιση του ανθρώπου, μια κατακραυγή στο ανθρώπινο σώμα απελευθερωμένο από ρούχα .


Όπως δεν ντρεπόμαστε όταν βλέπουμε ένα γυμνό άλογο ή έναν γυμνό σκύλο, μια γυμνή γυναίκα από την Αφρική που μας φαίνεται φυσιολογικό , κάπως έτσι είναι και θέμα προσωπικής επιλογής να δούμε ένα γυμνό σώμα ερωτικά ή όχι, άσεμνο ή απλά όπως είναι με την ''γυμνή'' του αλήθεια .



0 Προβολές0 Σχόλια

Πρόσφατες αναρτήσεις

Εμφάνιση όλων

Comments


bottom of page